Enter The Dream

Sofia Trip – Kamer 27/38 Vandaag eindigen we met een kamer van 90 minuten. Het pand ligt in hetzelfde steegje waar we eerder vandaag “Escape Bar of Al Capone” gespeeld hebben. We worden enthousiast ontvangen door onze host en begeleid naar de bovenverdieping. Daar krijgen we nog een korte briefing en dan kunnen we van start. We worden apart in de kamer gebracht. Zelf zit ik opgesloten in een klein traphalletje. Om hieruit te geraken moeten we info van elkaars ruimte met elkaar delen. Als dat eenmaal gelukt is, kunnen we verder met zijn drieën puzzelen. Het geheel ziet er eerlijk gezegd niet echt uit. Bricolage in het kwadraat zou ik het willen noemen… De puzzels zijn in het eerste deel nog een beetje ok, maar we merken wel dat niet alles even goed werkt. In het tweede deel is het hek helemaal van de dam. De puzzels lijken nergens op en deze kamer zal te boek gaan als diegene met de hoogste frustratielevel van de hele reis. Zo moeten we op een bepaald moment blijkbaar Bulgaarse tekst op een typmachine typen. We moeten herhaaldelijk hulp vragen aan de game master omdat dat niet lukt. Ze geeft tips die eigenlijk fout zijn en als we vragen om het achteraf uit te leggen, slaat het op niets. Maar dan moet het ergste nog komen; bij een puzzel met gesproken tekst escaleert de boel volledig. We weten wat we moeten doen, maar de puzzel is belachelijk moeilijk en amper uit te voeren. We moeten een telefoonnummer als oplossing krijgen. Dat moeten we dan op een draaischijftelefoon draaien. Deze oefening doen we minstens 60 keer, maar zonder succes. Ook hier moet de host ons enkele keren helpen. Na 72 minuten afzien zijn we dan eindelijk verlost van deze foltering. En onze host: zij ziet weinig graten in onze opmerkingen… Conclusie: ideale kamer voor masochisten! Loop hier in een grote boog omheen…