The missing Maiden

Nadat we hier zonet succesvol van het eiland ontsnapt zijn en een korte drank- en plaspauze nemen, beginnen we aan ons volgende avontuur. Voor mezelf is dit mijn 100ste kamer, een mijlpaal. Opnieuw een leuke, maar toch iets te sober ingerichte kamer. We beginnen enthousiast en de eerste puzzels worden makkelijk opgelost, maar dan gebeurt het… Bij de volgende puzzel zit het gewoon muurvast. Foute code, opnieuw berekenen dus, anders redeneren, nog eens berekenen, nog eens de code proberen, … Ondertussen zijn we meer dan 20 minuten bezig met dezelfde puzzel en staan we nog steeds even ver. Slechts 2 puzzels opgelost maar toch al 25 minuten bezig, frustrerend… Aangezien we in de kamer niet van buitenaf gevolgd worden, moet je zelf de gamemaster contacteren met een intercom. Hij komt dan naar de betreffende intercom net buiten de kamer om op je vragen te antwoorden. Daar moet je dan eerst uitleggen aan welke puzzel je bezig bent, zodat hij je feedback of een hint kan krijgen. Pfff, niet de beste werkwijze… Na een hint kunnen we verder en proberen we tevergeefs de verloren tijd in te halen. Als bepaalde puzzels dan nog voor interpretatie vatbaar zijn, is het eigenlijk helemaal verloren. De swung zit er sowieso niet meer in, de puzzels lijken ons niet allemaal even duidelijk? Het is afwachten tot de 60ste minuut, zodat we uit ons lijden verlost worden. Wat een ontgoocheling… Het hintsysteem is allemaal een beetje omslachtig en als je – zoals in ons geval – te lang wacht om een hint te vragen, is het kalf eigenlijk al verdronken. De verloren tijd haal je dan nooit meer in. In een escape room verwacht ik toch wat meer opvolging en pro-actieve hulp. Deze kamer werd er daarom één om snel te vergeten.