The Spooky Mansion

In Grimblewick, waar zelfs het weer gevoelig is voor drama, rijst het Adamski Family Spooky Manor op, wat meer voelt dan iemand zou durven toegeven. Een landgoed met een reputatie die zo dubbelzinnig was dat het kadaat en hypotheekregister zelf naar verluidt weigerde commentaar te geven. Het was hier, tijdens een gemaskerd bal, te midden van de wals en oncontroleerbare bekentenissen, dat het Volhardingstoernooi werd geboren. De regels waren simpel: wie het langst overleeft begraven op de begraafplaats wint... En zoals het gebeurt met de Adamski's, wilde niemand verliezen. Sindsdien lijkt het landhuis verlaten te zijn... hoewel niet helemaal. De bomen in de tuin verwelken, alsof iemand water uit hen neemt, en de grond bij de oude grafstenen trilt soms lichtjes, alsof iemand zijn positie verbetert. Sommigen zeggen dat het gewoon de wind is. Anderen zeggen dat de uitdaging nog steeds gaande is. Tegenwoordig wordt gezegd dat de juridische status van het landgoed net zo onduidelijk is als de geschiedenis ervan. De familiekanselarij onderzoekt de erfenis, maar de documenten verdwijnen, de namen worden gedupliceerd, en het hof zelf... Hij lijkt zijn eigen mening te hebben over wie erbij betrokken zou moeten zijn. Een butler circuleert nog steeds binnen de muren - stil als spijt en precies als een klok. Als een echo van de afgelopen dagen wordt hij gevolgd door een dienstmeisje – te levendig, te luid, te emotioneel om in de wereld te passen. En het landhuis? Het landhuis gaat verder. In de stilte, in de geur van oude kaarsen en in het geluid van sleutels die vanzelf sloten vinden. Hij zoekt geen erfgenamen. Hij herkent ze.