School

Op een kleine heuvel in het uitlopersdorpje Malá Lhota kun je het schoolgebouw niet missen, waar ooit kinderen uit het dorp naartoe gingen. Het pleisterwerk is afgebroken en de dichtgetimmerde ramen voorkomen dat toevallige voorbijgangers naar binnen kunnen kijken. Drie rijen bureaus, een lerarentafel, een schoolbord, een telraam en een grote boekenkast staan nog steeds in het kleine klaslokaal gepropt, waar geen enkele zonnestraal binnendringt. Elders zou een soortgelijke school zijn afgeschaft, maar in Malá Lhota staat er nog steeds en herinnert als stille getuige aan de noodlottige gebeurtenis van 1958. Het wordt een speciale school genoemd. Wellicht niet omdat pedagogen hier vroeger kennis overdroegen aan jongeren die bijzondere zorg nodig hadden, maar omdat het in de ogen van de getuigen een plek met een bijzonder verleden lijkt. Nora Pátková zorgde voor het onderwijs van de leerlingen. Een dertigjarige energieke vrouw, afgestudeerd aan het lerareninstituut in Kroměříž, van wie eigenlijk niemand wist waarom ze hier in de zomer van 1948 was gekomen. Tot die tijd zorgden Alžběta Ruppertová en haar man voor de kinderen. Het was echter niet wenselijk dat zij door zouden gaan met lesgeven. De heer Ruppert werd conciërge en stierf in 1952 aan een hartaanval. Elizabeth gaf iedereen de schuld dat hij hem pijn had gedaan en verantwoordelijk was voor zijn vroegtijdig vertrek. Om een klein appartement in het gebouw te kunnen onderhouden, nam ze de baan van haar man over, het schoonmaken en onderhouden van de school, wat ze niet zo leuk vond.