Escape from a serial killer – Divided

Serviëtrip 39/81 Als voorlaatste kamer van ons bezoek aan MMR spelen we Escape from a Serial Killer: Divided. Nog voor de start krijgen we te horen dat dit met voorsprong de moeilijkste kamer van het huis zou zijn. Dat maakt ons meteen nieuwsgierig. Vanaf het begin worden we opgesplitst. We zitten allebei vastgeketend in een aparte ruimte en zijn volledig afhankelijk van elkaar om te ontsnappen. Dat zorgt meteen voor extra spanning, wat chaos en vooral een grote noodzaak om voortdurend met elkaar te communiceren. Het concept werkt uitstekend en geeft de kamer vanaf de eerste minuut een heel eigen dynamiek. De ruimtes zelf zijn erg sober ingericht. Verwacht hier geen indrukwekkende decors of uitgebreide thematisering. Vrijwel alles wat je ziet, lijkt een functie te hebben binnen het spel. In een kamer die het hol van een seriemoordenaar moet voorstellen, werkt die kale en functionele aanpak eigenlijk best goed. De codes om onze kettingen los te krijgen, vinden we verrassend snel. Daarna moeten we nog de zware deur openen die ons van elkaar scheidt, en daar verliezen we al wat meer tijd. Zodra we weer samen kunnen spelen, begint het echte werk. De kamer zit vol uitdagende puzzels die verspreid zijn over beide ruimtes en regelmatig vereisen dat je informatie met elkaar combineert. Het tempo ligt hoog en er is weinig marge voor fouten. De moeilijkheidsgraad bleek inderdaad geen loze waarschuwing. Verschillende puzzels zijn behoorlijk pittig en vragen veel denkwerk en doorzettingsvermogen. Tegen het einde wacht nog een kleine plottwist. Hoewel die voor een verrassend slotmoment zorgt, blijft het voor mij niet helemaal duidelijk hoe ik die precies moet interpreteren binnen het verhaal.