The Great Olaf

Vandaag naar Mechelen. Neen, niet naar de Gouden Kooi, maar wel naar Escape Room Mechelen. Deze kamer staat al een hele tijd op het programma, maar het is er nooit van gekomen om te boeken. Tot nu. Parkeren gaat eenvoudig. Er is genoeg parkeerplaats op straat en ze hebben zelfs enkele eigen parkeerplaatsen. Makkelijker kan niet. De ontvangst is hartelijk en na de gebruikelijke uitleg en de nodige toiletbezoeken mogen we richting kamer. We kunnen kiezen tussen de gewone of de “enge” versie. We gaan voor die laatste. Met een onuitgegeven team, waarvan de helft jeugdig geweld is, gaan we aan de slag. We worden geblinddoekt en worden al direct apart gezet. Na de intro mogen de blinddoeken af en kunnen we starten. We beginnen vrij vlot en al snel zijn we de eerste ruimte uit. Toch is er een zekere aarzeling bij sommige teamleden. De eerste angstkreetjes verraden dat de focus wel eens ergens anders zal gaan liggen. En ja hoor. Als uiteindelijk Olaf de Clown zijn intrede maakt, is het hek van de dam. Zelf vind ik het best allemaal doenbaar, maar sommigen zijn meer met (het ontwijken van) de clown dan met de puzzels bezig. De puzzels zijn trouwens goed doenbaar. Met zijn vieren kunnen we allemaal wel iets doen en heb je zeker niet het gevoel dat je er voor spek en bonen bij loopt. Als we dan op een gegeven moment moeten opsplitsen en ik alleen in een klein kamertje belandt, heb ik de hulp van de anderen nodig. Dat loopt blijkbaar niet van een leien dakje, want opnieuw zijn ze zo gefocust op Olaf, dat de hulp voor mij duidelijk op de tweede plaats komt. Uiteindelijk kunnen ze mij toch bevrijden en na nog een mooie eindsprint (waar we toch wel wat technische probleempjes ervaren) ontsnappen we nog vrij makkelijk van de enge clown. Wie houdt van een spannende kamer, is in Mechelen aan het juiste adres.